+31610957015 coendewit@gmail.com

RBR Borne

RBR Borne

Mijn debuut! (of toch niet)

Het heeft even geduurd voor ik eindelijk de knoop heb doorgehakt om me in te schrijven voor een RBR. Het laatste zetje kreeg ik van Koos die aangaf dat Borne altijd snel vol zit.


De eerste voortekenen leken ongunstig: onderweg kwam de regen met bakken tegelijkertijd uit de lucht vallen. Mijn motivatie zakte tot onder het nulpunt want zo snel mogelijk fietsen door de regen lijkt me wat gevaarlijk. Maar gelukkig droogde het erg snel op. Tijdens het inlopen viel er nog een druppel en tijdens het fietsen speelde de regen of het natte wegdek nagenoeg geen rol.

Spulletjes opgehaald en onderweg kwam ik Sandra de Jonge tegen waarvan ik wel wist dat ze mee zou doen maar we hadden elkaar daarover nog niet gesproken. Tijdens het inchecken van de fiets in Parc Fermee bleek dat ik één van de twee doppen in m’n stuur miste, die was ik enkele weken daarvoor inderdaad verloren maar ik wist niet dat dit verplicht was. Gelukkig wist de collega van de controleur me kostenloos te voorzien van een exemplaar. Het duurde ook even voor m’n helm strak genoeg zat maar toen mocht ik toch echt naar binnen.

De start was wat chaotisch maar na een paar honderd meter vielen de eersten die te snel startten al terug. Niet wetende hoe hard ik kon lopen om niet op het einde in te storten richtte ik me op John Aalbers die ik niet al te lang daarvoor verslagen had tijdens een hardloopwedstrijd. Voorin liep Caimin Stevens op kop en Armand van der Smissen en Remco Grasman volgden. Ik vond toch dat het groepje te langzaam ging waardoor ik weer tussen het groepje en Recmo Grasman kwam te lopen. Als vierde kwam ik Parc Fermee binnen op 10 seconden van Remco Grasman maar met zo’n 20 seconden voorsprong op John Aalbers die toevallig zijn fiets naast me had geparkeerd.

Terwijl ik mijn schoenen en mijn helm aandeed was John al met zijn fiets weg. Ik er op m´n fietsschoenen achteraan. Enige hilariteit bij mensen van de organisatie en ik maakte me er met een flauwe grap vanaf. Ik zat toch dicht achter John die op de fiets zijn schoenen vastmaakte. Vervolgens liep hij snel uit maar volgens de uitslagen was hij ´maar´ 22 seconden sneller op het fietsonderdeel. Dat leek meer omdat hij erg snel uit mijn zicht verdween.

Het fietsonderdeel was geweldig om te doen. Nog nooit had ik in wedstrijdverband gefietst en het voelde geweldig: hoge snelheid, verkeersvrije weg en een aantal van de mooiste fietsen kwamen voorbij. Aan het einde van de eerste ronde kreeg ik een bijzonder gevoel in mijn kuiten dat ik niet kende. Niet lang daarna sloeg de kramp toe in mijn kuiten. Dit was voor het eerst dat ik kramp tijdens een wedstrijd meemaak, heel bizar. Ik kon een stuk niet meer doortrappen omdat mijn beide kuiten volledig vastzaten. Zo snel het kwam zo snel was het ook weer verdwenen en kon ik vervolgen. Uiteindelijk heb ik sneller dan 40 gemiddeld gefietst, een mijlpaal voor me. Als me dat een aantal jaren geleden verteld zou zijn had ik het niet geloofd.

De tweede wissel ging beter maar ik had mijn schoenen niet uitgedaan op de fiets en moest dus nogmaals glibberend naar mijn plek. Het te lopen stuk was ook maximaal omdat ik een hoog startnummer had. Tijdens de wissel werd ik ditmaal door twee personen ingehaald.

De laatste run deed ik voorzichtig en heb ik de focus op een zo goed mogelijke stijl gelegd. Ik zat al snel in het ritme en kon langzaam richting de twee lopen die me tijdens de wissel inhaalden. Die verloren tijd maak je dus niet zomaar goed! Nadat ik ze heb ingehaald heb ik niet meer omgekeken. Ondertussen kwamen ik allerlei lopers tegen die op achterstand waren gezet dus ik had niet meer in de gaten wie voor me liep en of degene die ik inhaalde in dezelfde ronde zit. Achteraf heb ik Ben Plantinga ingehaald zonder het te weten. De laatste ronde begon wel zwaar te worden maar ik liep met reserve. Eenmaal over de finish bleek dat ik 6e ben geworden en ik kwam zelfs geheel onverwacht op het podium terecht in de masterscategorie!

Met een heel goed gevoel de dag afgesloten in het mexicaanse restaurantje met dochterlief en vriendin. Samenvattend: de RBR in Borne is een geweldig sfeervol evenement, een onverwacht goede prestatie en enorm veel ruimte voor verbetering!

En wat de titel betreft het is technisch gezien niet helemaal mijn debuut omdat ik in het voorjaar onder een alias een off-road RBR heb gedaan zonder me serieus in te spannen. Ik werd daar terecht op gewezen op Facebook toen ik de RBR in Borne als debuut aankondigde.

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *