+31610957015 coendewit@gmail.com

NK Cross 2012

NK Cross 2012

Een goede anderhalf jaar geleden ontstond het idee om met onze snelle masters van Ciko ’66 een team te vormen. Snelle senioren blijven in de regel niet in Arnhem waardoor er bijvoorbeeld in de competitie geen vuist gemaakt kan worden. Maar aan masters geen gebrek in Arnhem. In 2011 is de poging een medaille te scoren mislukt vanwege problematiek die masters eigen is: blessures! Dus een nieuwe poging in 2012 waarbij heel blijven voorop stond. Het heel blijven is vier van de vijf gelukt en na verwachting ook de sterkste vier, dus we hadden een team.

Vooraf had ik de deelnemers geclassificeerd, op basis van zijn 10 kilometertijden, in een Excel-sheet waardoor ik eenvoudig kon zien wat de teams waard zijn. Daaruit bleek dat Tilburg, Atos en Ciko onder normale omstandigheden voor het podium zouden gaan strijden. Mijn verwachting was dat Tilburg op plek 1 zou eindigen en Atos met Ciko zou uitmaken wie er tweede werd en ik ons goede kans gaf. Gaby was in vorm, Patrick is de laatste tijd stabiel goed en ik verwachtte van mezelf dat ik niet top zou zijn maar goed mee zou kunnen komen. Ronald was in voorbereiding voor de marathon maar heeft die afgebroken en leek daarna niet in optimale vorm te komen.

Op de dag van de wedstrijd zijn we eerst naar een huis gaan kijken dat we de dag ervoor op Funda hebben gezien. Het was een beetje krap voor vertrek naar Tilburg maar dat verliep prima. De reis naar Tilburg verliep erg ontspannen waarbij we voornamelijk over het huis en de andere huizen hebben gehad die we de laatste tijd hebben gezien. Erop terugkijkend heb ik vooraf niet over een strijdplan nagedacht en was ik met vanalles bezig behalve de wedstrijd.

Over de start had ik wel een plan en dat was: snel weg zodat ik na de eerste bocht op een fatsoenlijke positie zou lopen, dat lukte! Zonder in het rood te lopen liep ik in de kopgroep. Tijdens het inlopen had ik de paar lastigere stukjes bekeken en met een versnelling getest maar blijkbaar had niet iedereen dat gedaan of de wedstrijdspanning werd teveel want in de eerste hindernis, de vijver, ging al iemand onderuit. Even uitkijken dus dat ik er omheen liep en niet m’n spikepuntjes in de rug van een concurrent zette.

De eerste ronde bleef ik achter de groep hangen en begon onderweg over het vervolg van de race na te denken. De minder positieve gedachten komen dan bijna automatisch om de hoek: ‘ga ik dit tempo wel volhouden’ is meestal de eerste. Nu ik in een opbouwfase zit zonder snelheidswerk en ik in de voorbereiding precies één wedstrijd heb gelopen wist ik niet waar ik stond. Het plan werd dus voorzichtig doen want er komen nog drie ronden. Vanaf dat moment liep ik wel oké maar als je de groep laat gaan waar je normaal in loopt, loopt de motivatie als vanzelf terug. En zelfs met het mindere tempo werd het in de laatste ronde toch zwaar en zonder strijd is het lastiger op te brengen hard te gaan. De teamprestatie wordt beoordeeld op positie en voor en achter me liep niemand op inhaalbare afstand dus de strijd was wat mij betreft wel gestreden.

Patrick heeft wel naar verwachting gelopen en kwam in de M40 categorie als vierde over de streep. Gaby liep net als ik niet goed en kwam vlak achter mij binnen. Ronald had zijn dag niet en was meer dan een minuut langzamer dan vorig jaar. Het werd dus wel spannend op welke plek we terecht zouden komen. AV Veluwe was nergens te zien dus een derde plek leek zeker. De tweede plek zou moeilijk worden omdat zowel Edo Baart als de broers Mohammedi zeer sterk liepen. Uiteindelijk was het toch verrassend omdat niet Tilburg maar Atos goud pakte. We eindigden slechts 6 punten achter Tilburg dus met een iets beter presterend team lag die plek voor het oprapen.

Waar je normaal gesproken erg blij kunt zijn met een medaille overheerste bij mij het gevoel dat ik veel heb laten liggen.

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *