+31610957015 coendewit@gmail.com

Powerman Horst EK/NK sprint: een dure les

Powerman Horst EK/NK sprint: een dure les



Horst Podium

Goud op een NK en zilver op het gelijktijdige EK. Dat zou moeten zorgen voor een uitgelaten stemming, maar niets is minder waar.

Allereerst dient de prestatie gerelativeerd te worden: de behaalde medailles zijn medailles in mijn categorie, de M40. Het aantal deelnemende Nederlanders op het NK in deze categorie was klein. Het aantal deelnemers op het EK in de M40 categorie was beduidend groter, maar nog steeds relatief klein. Daarnaast werd er op dezelfde dag een EK en NK gehouden op de lange afstand wat ervoor zorgde dat de concurrentie zich verdeelde over de twee afstanden.

Niettemin was het een EK en dat zorgde voor iets meer wedstrijdspanning dan gebruikelijk. Ik ben nieuw in het duatlonwereldje maar de namen en gezichten in Nederland ken ik inmiddels. De namen die ik nu voorbij zag komen in de startlijsten kon ik niet plaatsen en ik kon dus ook niet inschatten wat de te verwachten concurrentie zou zijn. De wat chaotische communicatie en de diverse wedstrijden die dag maakten het niet overzichtelijker. Maar ik presteer het beste met spanning omdat ik dan dieper kan gaan tijdens de wedstrijd, dus ik nam de extra spanning voor lief.

Hors tRun 1De start was, zoals te verwachten met zoveel deelnemers die allemaal vooraan willen staan, lastig. Vanaf rij drie ging ik weg maar verloor in het gedrang zelfs nog wat terrein. Prima, want de ervaring leert me tot nu toe dat er altijd een grote groep hard start om vervolgens ook hard terug te vallen. Ook dit keer schoof ik na de start dus langzaam op tijdens de eerste run. Ik kon het overzicht op de wedstrijd makkelijker houden omdat de deelnemers goed te herkennen zijn door de tenue’s. Voor me lagen Erik van der Heijden, John Aalbers en Alexander Picard. Op dat moment niet realiserende dat Juul van de Kruijs ook voor me lag: hij droeg een iets afwijkend tenue waardoor ik  zelfs tijdens het fietsen met 5 seconden achterstand op hem, hem niet als Nederlander identificeerde. Zowel John als Alexander ging ik voorbij tijdens het lopen. Van Alexander had ik dit verwacht omdat hij trainingsachterstand heeft opgelopen door een loopblessure van John kon ik niet goed inschatten hoe hij ervoor stond.

Horst BikeDe eerste wissel ging matig. Met Pyro’s hoor je vooraan te zitten wat de wisseltijd betreft. Echter, iemand had mijn helm andersom op de aerobars gelegd en ook de bandjes zaten in de helm. Op het moment van wisselen was ik verrast door de situatie maar zocht de fout bij mezelf. Ik had een foto van de fiets gemaakt voor de start, dus zoals ik hem had achtergelaten. Daarop was duidelijk te zien dat de helm toen nog goed lag. Blijkbaar is de helm gevallen of iets dergelijks en heeft iemand hem nog wel teruggelegd maar niet zoals ik hem snel kan opzetten.

De fietsrondes gingen redelijk. Redelijk omdat het voor mijn gevoel iets te gemakkelijk ging en had ik meer de grens mogen opzoeken. Verder zo hier en daar een hachelijke situatie omdat mijn achterwiel blokkeerde tijdens het maximaal remmen. Eén bochtje niet gehaald en met de wieltjes in de lucht op de stoep moeten springen. In de loop van de tweede ronde kwam Alexander voorbij een reed langzaam van me weg. Ik kon hem wel in het zicht houden en uiteindelijk was de achterstand niet heel groot. Ik kon wel de achterstand op Erik goedmaken en op het allerlaatste stuk terug in het dorp ging ik hem voorbij.

De tweede wissel liep ik vlak achter Alexander parc fermé in. Ik ging achter hem aan terwijl ik direct rechtsaf had gemoeten. Vervolgens ben ik doorgelopen om een rondje te maken in het parc fermé maar ik liep zelfs het parc fermé uit over de matten. Ik had daarmee de snelste wisseltijd met als kanttekening dat ik m’n helm nog ophad en mijn fiets in de hand. Dus ik klom met fiets en al over de hekken om m’n plek te zoeken maar met stress en verminderd verstandelijke vermogen door de inspanning vond ik mijn plek niet. Dus mijn fiets heb ik in een hoek neergezet en ik ben gaan lopen.
De achterstand op Juul van de Kruijs was voor de wissel slechts 11 seconden en na de eerste kilometerHorst Run 2 lopen meer een dikke minuut! Ik kreeg al snel Alexander en Eric weer in het vizier en kon naar ze toelopen. Met een laatste inspanning probeerde ik ze te achterhalen maar 2,5 kilometer bleek te kort. Slechts 5 seconden verwijderd van het overall NK-podium.

Al schrijvende merk ik dat het pijnlijke gevoel nog overheerst en maar zeer beperkt gesleten is. Ik blijf rekenen hoeveel ik verloren heb en ik blijf bedenken waar ik had kunnen eindigen. Ik ga het hiermee afsluiten en mijn energie gebruiken in de voorbereiding op de volgende wedstrijden: NK baan en de Cyclespeed duatlon in Groningen.