+31610957015 coendewit@gmail.com
NK Duatlon Assen

NK Duatlon Assen

Zwaar, dat is het eerste wat bij me opkomt na afloop van deze wedstrijd. Ook tijdens de wedstrijd kwam die gedachte diverse malen voorbij. Ik heb dit jaar geen duatlons gedaan, dus het was vooraf erg lastig in te schatten hoe ik ervoor stond. Wel wist ik dat het met de snelheid redelijk de goede kant op ging na enkele 5 kilometer wedstrijdjes gelopen te hebben. Het blijft bijzonder hoe wedstrijden zorgen voor prestatieverbeteringen, ik heb verder alleen duurtempo’s gelopen tot maximaal drie keer per week. Maar langere wedstrijden heb ik niet kunnen doen, behalve twee kwart triatlons, maar dat is niet te vergelijken in zwaarte met een duatlon zo bleek maar weer eens. Omdat ik vooraf niet wist hoe ik ervoor stond koos ik ervoor om niet hard te starten. Zonder de kopgroep uit het oog te verliezen liep ik erg op reserve, vooral de eerste ronde. De tweede ronde kwam ik op kop te lopen van de achtervolgende groep en heb de rest van de afstand vooral alleen in de wind gelopen. Ik kwam steeds dichterbij de kopgroep en aan het einde zat ik er kort achter. De wissel was niet erg sterk want op de fiets zag ik niemand meer terug. Ik werd al vrij snel in de eerste ronde bijgehaald door Daan de Groot. Net voor het einde van de eerste ronde miste ik een afslag. Mijn zicht werd geblokkeerd en ook mijn blik werd afgeleid door tegenliggend verkeer en zag ik daardoor de suppoost die voorbij de afslag naar rechts stond niet. Na teruggereden te zijn zag ik dat ik ingehaald was door Teun van der...
World Games Cali

World Games Cali

Cali, juli 2013 Uithijgend, overlopend van adrenaline, besef ik dat mijn sportieve loopbaan niet mooier kan worden dan deze deelname aan de wereldspelen. In een overladen stadion met een uitzinnig publiek kijk ik samen met de andere deelnemers van de Nederlandse delegatie naar de resterende landen die binnenkomen voor hun paraderonde door het stadion tijdens de openingsceremonie, met als afsluiter gastland Colombia. De aanleiding Twee maanden voor deze opening won ik mijn eerste duatlon. Door mijn snelle progressie het afgelopen jaar was ik opgevallen bij de bondscoach, Armand van der Smissen. Van der Smissen kwam in de gloriejaren van Ciko zelfs voor Ciko uit in de competitie. Hij vroeg me na de wedstrijd of ik geÔnteresseerd was om deel te nemen aan de World Games. Op dat moment was het me niet duidelijk wat dat precies inhield. Het bleek te gaan om een internationaal evenement dat eenmaal in de vier jaar wordt gehouden, het jaar na de Olympische Spelen, voor sporten zonder Olympische status. Na een korte maar heftige overweging van enkele dagen was het een volmondig ja! Nog voor de wedstrijd heeft plaatsgevonden weet ik dus al dat ik mijn sportieve hoogtepunt aan het beleven ben. De afgelopen dagen waren ook helemaal nieuw voor me. Vanaf het moment dat we de Colombiaanse grond betraden kregen we een voorkeursbehandeling: de deelnemers van de wereldspelen mochten via een versnelde rij naar de douane. De organisatie zorgt er verder voor dat je niets tekortkomt: hotels, begeleiding, vervoer, bewaking, etc. Dat laatste lijkt niet nodig omdat ik me geen moment onveilig voel, maar de dagelijkse busritjes van het hotel naar de catering...

9-6-2013 Cyclespeed: RBR Groningen

Na diverse wedstrijden voorzichtig te zijn gestart en door mijn oren open te houden begrepen te hebben dat je de slag niet moet missen, begon het idee te groeien dat ik een snelle start in Groningen aan zou moeten kunnen: in het begin van het seizoen heb ik trainingsachterstand opgelopen door een infectie waardoor ik een snelle start niet aandurfde. Jannemien, mijn vriendin, wilde aanvankelijk niet mee naar Groningen vanwege de afstand. Maar toen ze doorkreeg dat ik deze wedstrijd echt in de aanval wilde gaan heeft ze zich bedacht omdat ze bij een goed resultaat wel ter plekke wilde zijn. Sandra de Jonge reed ook mee, dus de auto zat helemaal vol met drie volwassenen, een dreumes in een Maxi-Cosi, twee fietsen, een aantal grote tassen en een kinderwagen. Omdat Sandra vroeg aanwezig wilde zijn waren we erg lekker op tijd en was er tijd zat om zelfs koffie halen. Armand van der Smissen, kwam langsfietsen, en wees ons weinig subtiel op ons bakje koffie: ‘Dopage, dopage!’. Tekenend voor de ontspannen sfeer die heerst bij duatlons. Tijdens het inlopen liepen we een stukje op met Armand kon ik hem op mijn gebruikelijke ingehouden wijze over mijn vorm meedelen dat deze groeiende is. Ik verwachte vooraf concurrentie van Armand die dankzij zijn ijzersterke wedstrijdmentaliteit altijd gevaarlijk is, Gerben Schreurs die sinds het voorseizoen in vorm is, Juul van der Kruijs die in Horst erg goed presteerde, Erik van der Heijden wisselt goede met mindere wedstrijden af dus moeilijk in te schatten. Snel na de start loop ik met het verwachte groepje, maar wel zonder Armand en Caimin, die ik...
Powerman Horst EK/NK sprint: een dure les

Powerman Horst EK/NK sprint: een dure les

Goud op een NK en zilver op het gelijktijdige EK. Dat zou moeten zorgen voor een uitgelaten stemming, maar niets is minder waar. Allereerst dient de prestatie gerelativeerd te worden: de behaalde medailles zijn medailles in mijn categorie, de M40. Het aantal deelnemende Nederlanders op het NK in deze categorie was klein. Het aantal deelnemers op het EK in de M40 categorie was beduidend groter, maar nog steeds relatief klein. Daarnaast werd er op dezelfde dag een EK en NK gehouden op de lange afstand wat ervoor zorgde dat de concurrentie zich verdeelde over de twee afstanden. Niettemin was het een EK en dat zorgde voor iets meer wedstrijdspanning dan gebruikelijk. Ik ben nieuw in het duatlonwereldje maar de namen en gezichten in Nederland ken ik inmiddels. De namen die ik nu voorbij zag komen in de startlijsten kon ik niet plaatsen en ik kon dus ook niet inschatten wat de te verwachten concurrentie zou zijn. De wat chaotische communicatie en de diverse wedstrijden die dag maakten het niet overzichtelijker. Maar ik presteer het beste met spanning omdat ik dan dieper kan gaan tijdens de wedstrijd, dus ik nam de extra spanning voor lief. De start was, zoals te verwachten met zoveel deelnemers die allemaal vooraan willen staan, lastig. Vanaf rij drie ging ik weg maar verloor in het gedrang zelfs nog wat terrein. Prima, want de ervaring leert me tot nu toe dat er altijd een grote groep hard start om vervolgens ook hard terug te vallen. Ook dit keer schoof ik na de start dus langzaam op tijdens de eerste run. Ik kon het overzicht op de wedstrijd...
Duatlon Dordrecht

Duatlon Dordrecht

Na Hilversum mocht ik in Dordrecht deelnemen aan de tweede wedstrijd uit het duatloncircuit. Met vier weken meer training in de benen voelde ik me een stuk sterker én ik kon voor het eerst mijn nieuwe fiets in een wedstrijd gebruiken. De reis verliep voorspoedig op een klein hikje na van het navigatiesysteem dus lekker op tijd aanwezig, ongeveer anderhalf uur. De eerste stap uit de auto was gelijk in de modder, dus ik bereidde me voor op het ergste. Bij het inschrijven ging het wel mis. De organisatie had vergeten de laatste pagina af te drukken van de deelnemers. Hierdoor hadden alle deelnemers achter in het alfabet een probleem. Met m’n iPhone in de hand kon ik de betaling laten zien en mijn NTB-nummer, die ik gelukkig online in de wolken heb staan. Wel een ander startnummer, wat ook betekende dat ik helemaal achterin parc fermé m’n fiets kon stallen. Rennen met fiets duurt aanzienlijk langer dan zonder, zeker de tweede wissel waar de trappers niet tegengehouden worden door een elastiekje en ik het achterwiel moest optillen om de enigszins meedraaiende trappers niet met de grond in aanraking te laten komen. Omdat we zo vroeg waren kon ik een stuk van het parcours verkennen. Achteraf had ik tijd genoeg om het hele rondje te rijden, maar op de fiets durfde ik het niet aan om niet in tijdsnood te komen. Vervolgens kwamen we, Jannemien, Jasmijn en ik Ronald en Sandra tegen. Sandra had al samen met Ronald een rondje ingelopen, maar Ronald wilde nog wel een rondje met mij lopen. Via het toilet ging ik naar het startvak....
NK Cross 2012

NK Cross 2012

Een goede anderhalf jaar geleden ontstond het idee om met onze snelle masters van Ciko ’66 een team te vormen. Snelle senioren blijven in de regel niet in Arnhem waardoor er bijvoorbeeld in de competitie geen vuist gemaakt kan worden. Maar aan masters geen gebrek in Arnhem. In 2011 is de poging een medaille te scoren mislukt vanwege problematiek die masters eigen is: blessures! Dus een nieuwe poging in 2012 waarbij heel blijven voorop stond. Het heel blijven is vier van de vijf gelukt en na verwachting ook de sterkste vier, dus we hadden een team. Vooraf had ik de deelnemers geclassificeerd, op basis van zijn 10 kilometertijden, in een Excel-sheet waardoor ik eenvoudig kon zien wat de teams waard zijn. Daaruit bleek dat Tilburg, Atos en Ciko onder normale omstandigheden voor het podium zouden gaan strijden. Mijn verwachting was dat Tilburg op plek 1 zou eindigen en Atos met Ciko zou uitmaken wie er tweede werd en ik ons goede kans gaf. Gaby was in vorm, Patrick is de laatste tijd stabiel goed en ik verwachtte van mezelf dat ik niet top zou zijn maar goed mee zou kunnen komen. Ronald was in voorbereiding voor de marathon maar heeft die afgebroken en leek daarna niet in optimale vorm te komen. Op de dag van de wedstrijd zijn we eerst naar een huis gaan kijken dat we de dag ervoor op Funda hebben gezien. Het was een beetje krap voor vertrek naar Tilburg maar dat verliep prima. De reis naar Tilburg verliep erg ontspannen waarbij we voornamelijk over het huis en de andere huizen hebben gehad die we de laatste...